Belijdenis doen

Belijdenis doen... Waarom niet? Er was misschien een tijd waarin het doen van belijdenis vanzelfsprekend was. Die tijd is echt voorbij. Sommigen willen dat al in de tienerjaren en anderen doen het op latere leeftijd. In elk geval niet automatisch, na een jaar belijdeniscatechese, maar weloverwogen. Het komt ook wel voor dat mensen deze belangrijke stap, om belijdenis te doen maar steeds uitstellen. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn.

Maar er zijn ook nogal wat misverstanden over het doen van belijdenis. Enkele misverstanden zijn bijv.: ‘dan mag je nooit meer twijfelen’, ‘dan moet je altijd serieus zijn, een perfect christen zijn’, ‘dan mag je niks meer’. Belijdenis van het geloof doen is eigenlijk antwoord geven op Jezus’ vraag aan zijn discipelen: wie zeg jij dat Ik ben? Petrus deed als één van de eerste discipelen belijdenis: ‘U bent de Messias, de Zoon van de levende God’. Dat was hem ingegeven, door Gods Geest. Wie belijdenis doet, geeft antwoord op een paar heel eenvoudige vragen: 1. Geloof je in God: Vader, Zoon en Heilige Geest? 2. Wil je Hem in je dagelijkse leven dienen, op de plaats waar Hij je roept? In onze gemeente word je met het doen van belijdenis ook toegelaten aan het Heilig Avondmaal.